این بحثی بغایت جالب و چندین و چند وجهی است. چند کامنت دارم که در قسمت دیدگاه‌ها در پایین نوشته می‌گذارم- چون دیدگاه شخصی‌ست و نه لزوماً قابل اثبات حقوقی. شما هم نظر خود را راجع به این جریان بگویید: «بحث» بهترین راه برای طرح اهمیت حقوق کپی‌رایت و حتی رفتن به سوی اصلاح قانون آن است- در هر کشوری، چه رسد به ایران با این قانون از-رده-خارج-شده‌اش!

یادآوری درباره اینکه عکس‌های اینستاگرام شما واقعاً مال خودتان نیست: دیگری می‌تواند آن‌ها را به ۹۰٫۰۰۰ دلار بفروشد

نوشته جسیکا کُــنتره‌را، ۲۵ می ۲۰۱۵

imrs.php

اسکرین‌شات‌های ریچارد پرینس از عکس‌های اینستاگرام در نمایشگاه هنر فرایز در نیویورک (کپی‌رایت: مارکو اسکوزادو/ فرایز- عکس در اندازه اصل را در سایت منبع ببینید)

اینترنت جایی‌ست که هیچ چیز در آن نخواهد مرد.

آن عکس‌های شرم‌آور رقص دوران دبیرستان شما که در فیس‌بوک دسترسی «خصوصی» دارند؟ عکس‌های اینستاگرام شما در حالت مستی؟ ویدئو‌های اسنپ‌چت خیلی خصوصی که برای دیدن در محل کار مناسب نیست؟ اگر از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنید احتمالاً این توصیه را شنیده‌اید که «هر چیزی را که نمی‌خواهید کارفرما (یا کارفرمای آینده)تان ببیند، پست نکنید» و هشداری که در این توصیه مخفی‌ست را حس کرده‌اید.

ما موافقیم و به این توصیه احتیاطی این را هم اضافه می‌کنیم: هر چیزی را که نمی‌خواهید سرانجام بر دیوار یک گالری هنری قرار بگیرد، هم پست نکنید.

این ماه جاری ریچارد پرینس، نقاش و عکاس، به ما یادآوری کرد که هر آنچه که پست می‌کنید، عمومی است، و با در نظر گرفتن انعطاف‌های قوانین کپی‌رایت، می‌تواند برای هر فردِ ممکن بازنشر- و به او فروخته- شود. پرینس اسکرین‌شات‌های بزرگی از عکس‌های اینستاگرام دیگران تهیه کرده و به عنوان جزئی از نمایشگاه هنر فرایز در نیویورک به نمایش گذاشته است- بدون خبر کردن این افراد یا کسب اجازه از آنها.

مجموعه «پرتره‌های نو» عمدتاً از عکس‌های زنان تشکیل شده عکس‌هایی که تعداد زیادی ازشان به گونه‌ای تاکید بر مفاهیمی جنسی دارند. این‌ها نقاشی نیستند بلکه اسکرین‌شات‌هایی هستند که به اندازه‌های ۶ فوت ارتفاع بزرگ شده و به روش جوهرافشان چاپ شده‌اند. بنا بر گزارش وُلچــر تقریباً همه این اقلام به قیمت ۹۰٫۰۰۰ دلار برای هر یک فروخته شده‌اند.

چطور این کار ممکن شده است؟

نخست بهتر است بدانید ریچارد پرینس از سال‌های دهه ۷۰ (میلادی) به کار «عکاسی دوباره» [عکاسی از آثار دیگران] مشغول بوده. او از عکس‌های مجلات، تبلیغ‌ها، کتاب‌ها یا تصاویر چهره بازیگران عکس می‌گیرد، سپس تغییراتی با درجات مختلف در آن‌ها می‌دهد. معمولاً نتیجه کار بسیار شبیه و تقریباً یکسان با اصل اثر است. این کار مسلماً او را به دردسر حقوقی هم انداخته است. در سال ۲۰۰۸ عکاس فرانسوی، پاتریک کاریو۱، بخاطر عکاسی از عکس‌هایی که کاریو از اقلیت قومی جامائیکایی راستافارین گرفته بود، علیه پرینس اقامه دعوا کرد. کاریو رای دادگاه بدوی در این دعوا را به نفع خود به دست آورد ولی در تجدید نظر، دادگاه حکم داد که پرینس مرتکب نقض کپی‌رایت نشده چون کارهایش «دگرگون‌شونده۲» بوده است.

به سخن دیگر، پرینس می‌توانسته اصلاحات اندکی در عکس‌ها اعمال کند و سپس عکس‌ها را اثر خود بخواند.

اثر سال ۱۹۷۷ پرینس به نام «بی‌عنوان (تصویر تک از ۴ مرد با پس‌زمینه‌هایی قابل تعویض که همه به راست می‌نگرند)» که با استفاده از عکس‌هایی که قبلاً در روزنامه‌ها چاپ شده بوده، درست شده‌اند. (موزه هنر متروپولیتن، نمایشگاه «نسل تصاویر»)

این کاریست که او با عکس‌های اینستاگرام کرده است. او نام کاربران یا خود عکس‌ها را هیچ تغییری نداده اما توضیح عکس‌ها را برداشته. سپس کامنت‌های عجیب برای هر عکس اضافه کرده است، مثلاً این یکی: «کارگاه‌های دی‌وی‌دی. پیرهن مردانه. الآن به اندازه یک پا جا می‌شوم. به نتیجه می‌رسد؟ قدم سرنوشت» و کامنت‌ها را با حساب «richardprince1234» گذاشته، حسابی که اکنون ۱۰٫۲۰۰ دنبال‌کننده دارد ولی حتی یک عکس هم آپلود نکرده- شاید به این خاطر که دیگران در مقابل، نتوانند عکس‌های او را بدزدند؟

«پرتره‌های نو» برای نخستین‌بار در گالری گاگوزیان در خیابان مدیسون به نمایش گذاشته شد یعنی جایی که این هنرمند تصاویر راستافارین را که دعوای حقوقی به دنبال داشت، به نمایش گذاشته بود.

حالا اگر کسی بخواهد بحث کند که تصاویر این مجموعه به اندازه کافی «دگرگون‌شونده» نیست که قانونی باشد، باید خود برود دعوای حقوقی علیه وی اقامه کند. با دیدن این جریان، سخنگوی سایت اینستاگرام گفته است:

«افراد در مجموعه اینستاگرام مالک عکس‌هایشان هستند. تمام. در این سایت اگر کسی احساس کند کپی‌رایتش نقض شده، می تواند مورد را به ما گزارش کند و ما اقدام مناسب را انجام می‌دهیم. خارج از این وبسایت صاحبان محتوا می‌توانند از طریق اعمال حقوق قانونی‌شان وارد عمل شوند.»

پس یعنی اساساً اگر کسی عکس‌های اینستاگرام شما را در حساب خودش کپی کند، این شرکت [اینستاگرام] می‌تواند کاری کند. اگر کار شما را جایی خارج از اینستاگرام کپی کنند، مثلاً یک گالری در نیویورک، دیگر با خودتان است [که اقدام حقوقی بکنید یا نه].

در این میان به نظر می‌رسد پرینس از توجهی که در اثر همه این بحث‌ها جلب کرده، لذت می‌برد. او سرگرم ریتوئیت کردن و دوباره فرستادن توئیت‌ها و پست‌های بسیاری است که در انتقاد از او نوشته شده.

۱ Patric Cariou
2 transformative

منبع: واشنگتن پست

هشدار کپی‌رایت!- مطالب تارنمای اثر اصیل (مشتمل بر همه نوع محتوا از جمله نوشته و ترجمه) تنها تحت شرایط مقرر در سند «مقررات و شرایط استفاده از محتوا» قابل استفاده است. طبق این اجازه‌نامه استفاده‌کنندگان بالقوه از محتوای اثر اصیل مکلفند برای تعیین میزان و نحوه پرداخت حق‌التالیف- پیش از استفاده از مطلب- با دارنده حقوق و مالک تارنما (سوره صداقی) تماس بگیرند.
موارد لزوم کسب اجازه مشتمل است بر- از جمله، لیکن نه محدود به- هر استفاده‌ای که بیش از ۲۵۰ کلمه از مطلب باشد در وبلاگ یا وب‌سایت دیگر.
قبل از استفاده از نوشته‌های این تارنما- حتی اگر دسترسی به آن‌ها بطور قانونی یا غیرقانونی از طریق سایت‌های دیگر ممکن گردانیده شده- سند مقررات و شرایط استفاده از محتوا را مطالعه کنید. چند خط حاضر برای راهنمایی شما به پیوند این سند بوده و مطالعه آن به هیچ عنوان جایگزین مطالعه کل سند نبوده و رافع مسوولیت نمی‌باشد.

یکشنبه، ۱۰ خرداد ۱۳۹۴
RSS Feed
Facebook
Google+
Twitter
  • دسته‌بندی

  • برچسب‌ها

  • مقررات و شرایط استفاده از محتوا

    نوشتارهای اثر اصیل نگاشته یا ترجمه سوره صادقی و حقوق مادی و معنوی آن‌ها محفوظ و متعلق به وی است. نظر به صرف وقت و هزینه بابت مطالعه، پژوهش، نگارش، بازنویسی و ویراستاری هر نوشته، رعایت کلیه حقوق مادی و معنوی موجود در آثار و نوشتارهای این تارنما لازم است و با جدیت مونیتور و پیگیری می‌شود. پیش از استفاده جزئی یا کلی از نوشتارهای این تارنما اطمینان حاصل کنید که «سند مقررات و شرایط استفاده از محتوا» (لینک) را مطالعه کرده و به طور کامل رعایت می‌کنید. کلیه موارد عدم رعایت مفاد «مقررات و شرایط استفاده از محتوا» (لینک) با جدیت مورد پیگرد قضایی قرار خواهد گرفت.

  • Designed and Developed
    Blue Fish Dream