کپی‌رایت
چگونه تاراج عکس در اینترنت یک عکاس حشرات را زیر پا له کرد (۲)

در قسمت دوم نوشته الکس وایلد، این عکاس حرفه‌ای حشرات توضیح می‌دهد که چرا نظام کپی‌رایت کنونی برای پدیدآورندگان مستقل با پشتوانه مالی محدود ساخته نشده و به این ترتیب، نقض کپی‌رایت برای آنها یعنی مرگ تدریجی همراه با شکنجه. او همچنین راه‌حل‌هایی را که مردم از روی دلسوزی به عقلشان می‌رسد و مدام توصیه می‌کنند، مطرح کرده و می‌گوید چرا هیچ کدام به کار نمی‌آید.

چگونه تاراج عکس در اینترنت یک عکاس حشرات را زیر پا له کرد (۱)

نوشته الکس‌ وایلد، عکاس حشرات، ایرادی که نظام حقوق کپی‌رایت در عمل برای حمایت از پدیدآورندگان محتوا در اینترنت دارد را باز می‌کند و با زبانی طنز‌گونه توضیح می‌دهد چرا از اینکه به جای عکاسی به پیگیری استفاده‌های بی‌اجازه از عکس‌هایش بپردازد، خسته شده و این خسته شدن البته نه به رها کردن پیگیری‌ها بلکه به تغییر شغل رسانده‌ است او را. وجود بیش از ۴۰۰ کامنت بر نوشته اصلی نشان از آن دارد که دست بر نقطه حساسی گذاشته است، مساله‌ای که او- تنها- بدان مبتلا نیست.
از آنجا که نقض کپی‌رایت آثار عکاسی در ایران هم بسیار زیاد و رایج است و مشکلات تا حدود زیادی شبیه‌اند، ترجمه نوشته آقای وایلد- در دو قسمت- برای خوانندگان اثر اصیل قرار می‌گیرد.

گفتگوی پروانه سپهری زیر ذره‌بین

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) سه‌شنبه ۱۵ مهر ۹۳ گفتگویی با خانم پروانه سپهری- خواهر سهراب سپهری، شاعر معاصر- منتشر کرد با عنوان: «تنها یک ناشر از ۶۰ ناشر، مجوز نشر «هشت کتاب» را دارد…» در این گفتگو چند نکته مستقیم یا غیرمستقیم مرتبط با حقوق کپی‌رایت مطرح شده که البته در حد اشاره و ابراز ناخرسندی از سوی خواهر شاعر باقی مانده است. در این نوشتار با ذره‌بین حقوق کپی‌رایت سراغ این مصاحبه کوتاه رفته‌ام که آن چند نکته کپی‌رایتی را برجسته و یک موردی که در ایران کاملاً نو است معرفی کنم.
اگر یادگیری درباره کپی‌رایت در قالب بررسی‌های موردی و در عمل را جالب می‌یابید، این نوشتار برای شماست.
عناوین این نوشتار از این قرار است:
۱. تنها یک ناشر مجوز دارد، ۵۹ تا ندارند!- قال قضیه چیست؟
۲. وزارت ارشاد، حامی یا طرف دعوا؟ (من طرف دعوا را می‌پسندم!)
۳. بلاهایی که سر آثار سهراب آورده‌اند
۴. دکترین فروش دوباره- خلا قانونی در ایران
و در آخر:
مادرم در خواب است، و منوچهر و پروانه، و شاید همه مردم شهر

در رثا (؟!) ی قانونی که از دست می‌رود

قانون فعلی کپی‌رایت ایران که از سال ۴۸ لازم‌الاجراست، اگرچه هیچ‌گاه موفق به حمایت موثر از هنرمندان نشد، اما نباید دیده بر نقاط قوتش بست. ۳ نکته مثبت درباره این قانون را در این نوشته بخوانید.

RSS Feed
Facebook
Google+
Twitter
  • دسته‌بندی

  • برچسب‌ها

  • مقررات و شرایط استفاده از محتوا

    نوشتارهای اثر اصیل نگاشته یا ترجمه سوره صادقی و حقوق مادی و معنوی آن‌ها محفوظ و متعلق به وی است. نظر به صرف وقت و هزینه بابت مطالعه، پژوهش، نگارش، بازنویسی و ویراستاری هر نوشته، رعایت کلیه حقوق مادی و معنوی موجود در آثار و نوشتارهای این تارنما لازم است و با جدیت مونیتور و پیگیری می‌شود. پیش از استفاده جزئی یا کلی از نوشتارهای این تارنما اطمینان حاصل کنید که «سند مقررات و شرایط استفاده از محتوا» (لینک) را مطالعه کرده و به طور کامل رعایت می‌کنید. کلیه موارد عدم رعایت مفاد «مقررات و شرایط استفاده از محتوا» (لینک) با جدیت مورد پیگرد قضایی قرار خواهد گرفت.

  • Designed and Developed
    Blue Fish Dream